Wywiad z imigrantem

– Mieszkasz w Bolesławcu, co Cię skusiło do życia w tym mieście?

Kostek: – Jak na obecne czasy, wciąż jeszcze jest tutaj dużo zieleni i, zazwyczaj, względny spokój. Liczyliśmy też z moją ukochaną, wybierając to miasto, na jakiś szacunek dla naszej odmienności i względny spokój… W końcu wszyscy tutaj są powojennymi imigrantami.

– Przeliczyliście się?

– Trochę tak, nie oczekiwaliśmy takiego rozgłosu i zainteresowania naszym życiem. Nie jest nam to do niczego potrzebne. Nie ułatwia, utrudnia.

– Miasto Bolesławiec od lat stara się kusić nowych mieszkańców. Zerowymi (jeszcze niedawno) podatkami, darmową komunikacją miejską, inwestycjami w kulturę i rekreację… Co skusiło Was, jak czują się tutaj imigranci?

– Podatki nas nie dotyczą, korzystanie z komunikacji miejskiej w tak małym mieście byłoby poniżej naszej godności, rekreacji nie trzeba nam organizować, radzimy sobie z tym świetnie, tak samo, jak każdy rozumny człowiek. A co do kultury… Owszem, budynki kulturalne kulturalnie stoją, ale często puste, a jakość lokalnej oferty kulturalnej jest niestety bardzo prowincjonalna.

– To stwierdzenie mogłoby urazić wielu lokalnych twórców i działaczy kultury…

– Właśnie dlatego, że są lokalnymi twórcami i działaczami. Ludzie świadomi wartości tego, co tworzą, nie mają kompleksów.

– Dość ostre słowa jak na imigranta, który dostał tutaj, w realu i w przenośni, dach nad głową. Ktoś mógłby uznać Twoje słowa za niewdzięczność.

– Nawalony jak stodoła amerykański żołnierz (widok w tym mieście permanentny) ma tutaj lepiej, niż najlepszy z nas. W ich przypadku nikt nie patrzy na ubarwienie, zachowanie w miejscach publicznych, liczą się tylko pieniądze. My tych pieniędzy nie mamy, przeprowadzamy się tutaj z troski o swoje dzieci. A dla tutejszych mieszkańców stan konta to niestety rzecz kluczowa w ocenie zamieszkujących tutaj obcych.

– W moim poczuciu zostaliście tutaj otoczeni troską. Twoje słowa są dość niemiłe.

– Możesz tak to odbierać, ale postaw się na moim miejscu. Rozumiem, że mieszkasz tutaj od lat, płacisz tutaj podatki i uważasz to za podstawy traktowania Cię, jak Wy to mówicie, po ludzku. Ale nie jesteś lepszy ode mnie, może jesteś bardziej stąd, ale czy to Ci daje większe prawa? Macie spaczoną perspektywę. Wydaje Wam się, że jesteście ważniejsi, bo jesteście gdzieś, w sensie zamieszkania, dłużej obecni. Tylko dlaczego Twoja obecność ma być ważniejsza od mojej?

– No nikt się nie trzęsie nad moimi warunkami życia i nikogo one w tym mieście specjalnie nie obchodzą. O Tobie nie można tego powiedzieć.

– Padasz ofiarą propagandy i marketingowego mitu o trosce o nasz los. Zanim zamieszkaliśmy w tym konkretnym parku (choć nazywanie tej przestrzeni parkiem to nadużycie) moją ukochaną zgwałcono w nim dwukrotnie, mnie pobito.

– No ja nie odpowiadam za Wasze patologiczne ptasie zwyczaje.

– I teraz sam zaczynasz traktować mnie jak imigranta, oceniać nasze zwyczaje (śmiech). Wasze są inne?

Bolesławiecka tężnia.

– Ok, zostawmy to. Wróćmy do, jak to ująłeś, „marketingowego mitu”. Przypomnę fakty: Mieszkańcy Bolesławca czekali na uruchomienie tężni solankowej w parku przy Centrum Wiedzy. Tężnię kupiono parę lat temu z ich podatków, mają prawo tutaj posiedzieć, zrelaksować się, korzystać z inhalacji itd. Przychodzą tutaj nawdychać się zdrowia. Wy im to uniemożliwiacie, bo ich tężnię wybieracie sobie na miejsce budowy gniazda.

Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji „Dolina Bobru”, odpowiadające za tężnię, wydaje więc następujący komunikat:

Z radością oczekiwaliśmy na otwarcie tegorocznego sezonu tężni solankowej w Bolesławcu, jednak musimy poinformować, że jej uruchomienie na plantach miejskich przy ul. Głowackiego zostanie opóźnione. Powód? Okazało się, że w drewnianej konstrukcji tężni zagościły młode kosy, które wybrały to miejsce na swoje gniazdo. W związku z tym, w trosce o dobro ptaków i ich potomstwo, termin otwarcia tężni zostanie dostosowany do momentu, gdy młode kosy samodzielnie opuszczą swoje gniazdo.

Warto przypomnieć, że okres od wyklucia się piskląt do ich pierwszego lotu trwa około dwóch tygodni, a następnie przez kolejny miesiąc ptaki są jeszcze dokarmiane przez swoich rodziców. Biorąc pod uwagę ten naturalny cykl, Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Dolina Bobru informuje, że termin otwarcia tężni będzie ściśle uzależniony od tego, kiedy młode kosy będą gotowe do samodzielnego życia. (…) Chociaż czekanie na otwarcie może być frustrujące, warto pamiętać, że natura rządzi się swoimi prawami. Mamy nadzieję, że młode kosy wkrótce opuszczą swoje gniazdo, a my będziemy mogli cieszyć się dobrodziejstwami tężni solankowej na plantach miejskich.

– Wystarczy, bo się wzruszam.

– Kpisz z tego, a to dowód ludzkiej troski o los Twojej rodziny. Twoje podejście jest niewdzięcznością.

– Jasne, to przytoczone przez Ciebie oświadczenie brzmi pięknie, jak erupcja empatii, ale to taka trzecia z tischnerowskich prawd i cholerna manipulacja.  Przeanalizuj proszę ten tekst. Niby chodzi o troskę, ale robi się z nas winnych tego, że ludzie nie będą mogli na razie korzystać z tężni:

W trosce o dobro ptaków i ich potomstwo, termin otwarcia tężni zostanie dostosowany do momentu, gdy młode kosy samodzielnie opuszczą swoje gniazdo.

Ładne, prawda? Ale wcześniej masz informację, że to to my wybraliśmy to miejsce na swoje gniazdo.

– Bo to prawda!

– Wasza prawda, która nie uwzględnia warunków życia tutaj, bo dla Was mogą one być luksusowe.

– Co Ci się u nas nie podoba?

– Zaraz do tego przejdę, ale wróćmy do komunikatu z „troską o nasz los”. Przeczytaj sobie jeszcze raz to zdanie:

Termin otwarcia tężni będzie ściśle uzależniony od tego, kiedy młode kosy będą gotowe do samodzielnego życia.

Czyli: Ludzie, musicie poczekać przez kosy!

Dalej jest jeszcze ciekawiej:

Chociaż czekanie na otwarcie może być frustrujące, warto pamiętać, że natura rządzi się swoimi prawami. Mamy nadzieję, że młode kosy wkrótce opuszczą swoje gniazdo, a my będziemy mogli cieszyć się dobrodziejstwami tężni.

Biedni ludzie muszą poczekać, aż moje kochanie wysiedzi jaja, odchowamy dzieciaki i polecimy sobie w diabły, aby prawdziwi mieszkańcy mogli się poinhalować.

– Nie musieliście budować gniazda akurat w tężni!

– Spotkałem wczoraj znajomego, ma ksywę Łomot, jest gołębiem, Według Waszego prawa jest on pod ochroną gatunkową. Teraz nie powinno mu się komplikować życia ze względu na okres lęgowy. Jak zresztą większości z nas.

Był cały roztrzęsiony starając się ogarnąć swoje gniazdo w kilka dni po tym, jak do naszego parku wparowali pilarze i ogłowili większość drzew. Na przełomie marca i kwietnia, w okresie lęgowym. Gniazd jest tutaj mnóstwo, ale zupełnie im to nie przeszkadzało. Płacą im ci sami ludzie, którzy decydują, że potrzebujecie tężni.

I Ty naprawdę uważasz, że powinniśmy swoje dzieci ulokować na którymś z pobliskich drzew?

Doszliśmy do wniosku, że tężni może nie ogłowicie, bo wam na niej zależy. Logiczne, prawda? I w sumie mieliśmy rację.

Gniazdo Łomota.

– Mieliście szczęście.

– Raczej ptasie móżdżki. Co roku wpadacie do miasta z piłami i obcinacie gałęzie drzew i drzewa bez żadnego sensu i logiki. Waszym zdaniem sens w tym jest, bo chcecie, aby miejska zieleń wyglądała… ładnie, czyli tak jak Wam się podoba.

Wyobraź sobie sytuację odwrotną. Nam podobają się ludzie bez rąk, więc co roku specjalne brygady ptaków z piłami w rękach obcinają wam łapy. Fajnie?

– Przejaskrawiasz…

– Nie, Wam się wydaje, że ten świat jest Wasz i ma być taki, jak Wy chcecie. Drzewo ma wyglądać tak, żeby pasowało Wam do parku. Traktujecie wszystko jak stworzone dla Was. Mało jest tak obłudnych egoizmów, jak ludzki.

– Obłudnych?

– Tak, pomyśl o Łomocie. Macie w nosie jego gniazdo i spokój, a założył je dwa drzewa od tężni, w której ja mam swoje. Jest gorszy, bo dla was jest jak latający szczur. Zarazki roznosi! Imigrant zasrany, autka Wam paskudzi. Ale jego kuzynów hodujecie dla pieniędzy jak psy i koty. I wtedy gołębie są ok. Bo macie z nich korzyści.

Oczywiście ludzie zarazków nie roznoszą, chorób zakaźnych własną głupotą nie zamieniają w epidemie…

– My żyjemy w tym mieście, Ty za parę miesięcy sobie polecisz, migracja uwolni Cię od naszego uciążliwego towarzystwa.

– Niekoniecznie, kosy migrują coraz rzadziej, bo to już nie ma sensu. W miastach mamy jedzenie cały rok, jest cieplej, mamy tak zróżnicowaną dietę, że dajemy radę. Widziałeś kiedyś bociany na śniegu?

– Tak.

– Wiesz jak się nazywa ten gatunek? Ciconia climatica…

– Zabawne… Ale tężnię opuściliście…

– Miała tę zaletę, że nie zaatakujecie jej z piłami, choć gdyby nie ten komunikat o naszej obecności, nie przyłaziłoby tutaj tylu ludzi. Wcześniej mieli wywalone na tężnię, a potem co chwilę jakiś emeryt stukał laską pytając: Gdzie te wróble, gdzie te drozdy?  Moje kochanie było tym nieco zirytowane.
Mamy z wróblami i drozdami więcej wspólnego, niż chcielibyśmy, ale bez przesady. Gdybym chciał zobaczyć ludzi, nie pytałbym, gdzie te małpy, prawda?

Opuszczone gniazdo Kostka.

Moja rozmowa z kosem była możliwa dzięki nowemu modelowi Flightless Bird AI opracowanemu przez korporację Góra Cukru. Firma ta do jego opracowania użyła wyników wieloletnich prac ornitologów, badaczy komunikacji ptaków i ich zachowań. Plotki, jakoby Góra Cukru uczyniła to bez zgody setek naukowców, kradnąc przypadkiem wyniki badań z ruskiego serwera, są zapewne pomówieniami. Dzięki Bird AI mogłem porozmawiać z ptakiem! Jeśli naukowcom u zarania ich badań chodziło właśnie o lepsze zrozumienie ptaków, to skuteczność genialnego Bird AI od Góry Cukru spełnia ich marzenia, bez względu na koszty.

Historia ogławiania drzew w okresie lęgowym i wstrzymania uruchomienia tężni w Bolesławcu w roku 2025 jest całkowicie prawdziwa. Podobnie jak oficjalny komunika Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji „Dolina Bobru” w tej sprawie. Realia życia w Bolesławcu i zachowania kosów również. Gniazda na pobliskich drzewach istniały naprawdę, gołębie w nich także.

Fotografie z marca 2025 roku prezentują kosa z tego parku, opuszczone gniazdo kosów w tężni i gołębia w gnieździe na drzewie świeżo ogłowionym w okresie lęgowym.

Ciconia climatica to oczywiście nie gatunek bociana. Chociaż…